vin
lýsingarorð vin-hallr
Merkingar
adj. biassed, partial in one’s friendship; eigi var hann v. í dómum, be was no respecter of persons in his judgment, Orkn. 160; vinhallr undir höfðingja, Bs. i. 142; at erki-biskup hafi nökkut v. verit í málinu, Fms. viii. 100, ix. 331, v. l.
- 2.
= vinhollr, an affectionate friend, Þorst. Síðu H. 171: prob. only an error (hallr for hollr).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- v. l.
- varia lectio.
- prob.
- probably.
Tilvitnuð rit
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þorst. Síðu H.
- Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)