Yrða

vitna

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    að, [Dan. vidne], to witness, attest, with acc.; vitna málit ok segja …, Al. 125; vitna með lyrittar-eiði, Gþl. 435; vitnað kaup, N. G. L. i. 24; vitna e-t undir e-n, to call one as a witness, ii. 259, Nj. 35.

  2. 2.

    pass. to be proved by witness, Bs. i. 786.

  3. 2.

    u, f. = vitni; bera vitnur, Mar.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Dan.
Danish.
acc.
þolfall (e. accusative)
pass.
þolmynd (e. passive)
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)