ylgr
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., gen. ylgjar, dat. acc. ylgi; pl. ylgjar: a she-wolf, Edda i. 478; ylgr gékk á ná, Jd.; kom þar ylgr ein, sjá en sama ylgr … tungan gékk ór ylginni, Fas. i. 125, 126; ylgjar-barn, ylgjar-áttbogi, a wolf’s brood, breed; ylgjar sultr, fyllr, tafn, Lex. Poët.; láta eigi ylgi (acc. sing.) fasta, Km.; ala blóði byrsta ylgi (acc. sing.), Edda (Ht.)
- 2.
metaph., einaga ylgr, the nickname of a termagant, or shrew, Bjarn. (in a verse); er hann var grimmr sjálfr, en hann hafði þá konu fengit, er ek veit mesta ylgi á Norðrlönd komið hafa, þá var honum þess ván, at hann mundi úlf undir fæða en ekki héra, Mirm. 159 (Ed. Mr. Kölbing, 1872).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- sing.
- eintala (e. singular)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Jd.
- Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Km.
- Kráku-mál. (A. III.)
- Ht.
- Hátta-tal. (C. I.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Mirm.
- Mirmants saga. (G. II.)