Yrða

ylmask

sagnorð

ð, [qs. ylfask or from ólmr?], to chafe, rage; gjarna vilda ek þér legðit eigi fjándskap til mín, eða yðarr kraptr ylmðisk eigi til várrar tignar, Fms. x. 289; þá ylmðisk (ulmþis Cod.) hann í móti, 420 (Ágrip, Mork. 228, l. c.); þá ylmðisk allr herr at móti þeim, Post. (Unger) 220; kalla þeir þetta allt hernað ok rán … en hinir ylmðusk því meirr, Bs. i. 496 (ylmask, ad ‘verða ólmari,’ Sturl. ii. 8, l. c.)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

qs.
quasi.
Cod.
Codex.
l. c.
loco citato.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Mork.
Morkinskinna. (E. I.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)