Yrða

faraldur

nafnorð, karlkyn

far-aldur

Merkingar

  1. 1.

    sjúkdómur sem gengur yfir ákveðið svæði á stuttum tíma og margir sýkjast af

    • flensan er ekki enn orðin faraldur
    • mannskæður faraldur hefur brotist út á svæðinu
  2. 2.

    hrina eða bylgja af e-u hátterni, t.d. innbrotum

    • faraldur innbrota
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑aldurs nefnifall fleirtölu ‑aldrar beygist eins og aldur