fastna
sagnorð með þágufalli og þolfalli gamalt
semja um hjónaband (við konu), trúlofast (e-i), trúfofa (e-a)
- hann fastnaði sér konu úr annarri sveit
Beyging
fastnaði fastnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfastnafastnaðiégfastnifastnaði
þúfastnarfastnaðirþúfastnirfastnaðir
húnfastnarfastnaðihúnfastnifastnaði
viðföstnumföstnuðumviðföstnumföstnuðum
þiðfastniðföstnuðuðþiðfastniðföstnuðuð
þaufastnaföstnuðuþaufastniföstnuðu
| nafnháttur | fastna |
|---|---|
| sagnbót | fastnað |
| boðháttur eintölu | fastnaðu |
| boðháttur fleirtölu | fastnið |
| stýfður boðháttur | fastna |
| lýsingarháttur nútíðar | fastnandi |
kk.kvk.hk.
nf.fastnaðurföstnuðfastnað
þf.fastnaðanfastnaðafastnað
þgf.föstnuðumfastnaðriföstnuðu
ef.fastnaðsfastnaðrarfastnaðs
nf.fastnaðirfastnaðarföstnuð
þf.fastnaðafastnaðarföstnuð
þgf.föstnuðum
ef.fastnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfastnastfastnaðistégfastnistfastnaðist
þúfastnastfastnaðistþúfastnistfastnaðist
húnfastnastfastnaðisthúnfastnistfastnaðist
viðföstnumstföstnuðumstviðföstnumstföstnuðumst
þiðfastnistföstnuðustþiðfastnistföstnuðust
þaufastnastföstnuðustþaufastnistföstnuðust
| nafnháttur | fastnast |
|---|---|
| sagnbót | fastnast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfastnastufastnaðistuþúfastnistufastnaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfastnarðufastnaðirðuþúfastnirðufastnaðirðu
þiðfastniðiföstnuðuðiþiðfastniðiföstnuðuði