fengur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
það sem e-r fær, t.d. ránsfengur, veiði
- samanlagður fengur þeirra voru tíu fiskar
- þjófurinn var látinn skila fengnum
- 2.
ávinningur
það er fengur að bókinni
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu fengs eða fengjar nefnifall fleirtölu fengir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.fengurfengurinnnf.fengirfengirnir
þf.fengfenginnþf.fengifengina
þgf.fengfengnumþgf.fengjumfengjunum
ef.fengs / fengjarfengsins / fengjarinsef.fengjafengjanna