ferða
nafnorð, karlkyn
ferða-maður
sá eða sú sem ferðast, er á ferðalagi, ferðalangur, túristi
- það veru nokkrir erlendir ferðamenn á veitingastaðnum
- hann leigir ferðamönnum gistingu
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.ferðamaður ferðamaðurinn nf.ferðamenn ferðamennirnir
þf.ferðamann ferðamanninn þf.ferðamenn ferðamennina
þgf.ferðamanni ferðamanninum þgf.ferðamönnum ferðamönnunum
ef.ferðamanns ferðamannsins ef.ferðamanna ferðamannanna