flýja
sagnorð með þolfalli
forða sér burt (frá e-i ógn)
- hún flýr inn í skóginn
- kötturinn flúði undir rúmið
- margir flúðu fátæktina á 19. öld
- ræningjarnir ákváðu að flýja land
sjá flúinn
Tengd orð
Beyging
flúði eða flýði flúið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflýflúði / flýðiégflýiflýði
þúflýrðflúðir / flýðirþúflýirflýðir
húnflýrflúði / flýðihúnflýiflýði
viðflýjumflúðum / flýðumviðflýjumflýðum
þiðflýiðflúðuð / flýðuðþiðflýiðflýðuð
þauflýjaflúðu / flýðuþauflýiflýðu
| nafnháttur | flýja |
|---|---|
| sagnbót | flúið |
| boðháttur eintölu | flýðu |
| boðháttur fleirtölu | flýið |
| stýfður boðháttur | flý |
| lýsingarháttur nútíðar | flýjandi |
kk.kvk.hk.
nf.flúinnflúinflúið
þf.flúinnflúnaflúið
þgf.flúnumflúinniflúnu
ef.flúinsflúinnarflúins
nf.flúnirflúnarflúin
þf.flúnaflúnarflúin
þgf.flúnum
ef.flúinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúflýrðuflúðirðu / flýðirðuþúflýirðuflýðirðu
þiðflýiðiflúðuði / flýðuðiþiðflýiðiflýðuði