Yrða

flauta

sagnorð

sjá einnig flauta nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    með þolfalli gefa frá sér hvellt hljóð af hárri tíðni, blístra

    • hann flautaði dálítinn lagstúf
  2. 2.

    þeyta bílflautu

    • leigubíllinn flautaði fyrir utan
    • hún flautaði reiðilega á hinn bílinn
  3. 3.

    blása í flautu

    • bráðum verður flautað til leiksloka
Tengd orð

Beyging

flautaði flautað