form
lýsingarorð form-fastur
sem lýtur ákveðnum form- eða siðareglum, formlegur
- sendiherrann var stífur og formfastur í framkomu
- hin formfasta, gamla leikritahefð
Tengd orð
Beyging
‑föst ‑fast miðstig ‑fastari efsta stig ‑fastastur beygist eins og fastur
kk.kvk.hk.
nf.formfastur formföst formfast
þf.formfastan formfasta formfast
þgf.formföstum formfastri formföstu
ef.formfasts formfastrar formfasts
nf.formfastir formfastar formföst
þf.formfasta formfastar formföst
þgf.formföstum
ef.formfastra
nf.formfasti formfasta formfasta
aukaföllformfasta formföstu formfasta
öll föllformföstu
öll föllformfastari formfastari formfastara
öll föllformfastari
kk.kvk.hk.
nf.formfastastur formföstust formfastast
þf.formfastastan formfastasta formfastast
þgf.formföstustum formfastastri formföstustu
ef.formfastasts formfastastrar formfastasts
nf.formfastastir formfastastar formföstust
þf.formfastasta formfastastar formföstust
þgf.formföstustum
ef.formfastastra
nf.formfastasti formfastasta formfastasta
aukaföllformfastasta formföstustu formfastasta
öll föllformföstustu