for tíð
nafnorð, kvenkyn
for-tíð
tími sem er liðinn, tíminn sem var
- hún er ósátt við fortíðina
- hann virðist lifa í fortíðinni
Andheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑tíðar nefnifall fleirtölu ‑tíðir beygist eins og tíð
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.fortíð fortíðin nf.fortíðir fortíðirnar
þf.fortíð fortíðina þf.fortíðir fortíðirnar
þgf.fortíð fortíðinni þgf.fortíðum fortíðunum
ef.fortíðar fortíðarinnar ef.fortíða fortíðanna