for
sagnorð for-taka með þolfalli
neita, hafna (e-u)
- ég vil ekki fortaka að ég hafi gleymt einhverjum heimildum
Beyging
‑tek ‑tók ‑tókum ‑tekið beygist eins og taka
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfortek fortók égfortaki fortæki
þúfortekur fortókst þúfortakir fortækir
húnfortekur fortók húnfortaki fortæki
viðfortökum fortókum viðfortökum fortækjum
þiðfortakið fortókuð þiðfortakið fortækjuð
þaufortaka fortóku þaufortaki fortækju
| nafnháttur | for |
|---|---|
| sagnbót | for |
| boðháttur eintölu | for |
| boðháttur fleirtölu | for |
| stýfður boðháttur | for |
| lýsingarháttur nútíðar | for |
kk.kvk.hk.
nf.fortekinn fortekin fortekið
þf.fortekinn fortekna fortekið
þgf.forteknum fortekinni forteknu
ef.fortekins fortekinnar fortekins
nf.forteknir forteknar fortekin
þf.fortekna forteknar fortekin
þgf.forteknum
ef.fortekinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfortekurðu fortókstu þúfortakirðu fortækirðu
þiðfortakiði fortókuði þiðfortakiði fortækjuði