framgóm
lýsingarorð framgóm-mæltur málfræði
sem myndast með tungu framarlega uppi í gómi (upphafssamhljóðin í 'Kína', 'kisa', 'gefa')
Beyging
framgóm
kk.kvk.hk.
nf.framgómmæltur framgómmælt framgómmælt
þf.framgómmæltan framgómmælta framgómmælt
þgf.framgómmæltum framgómmæltri framgómmæltu
ef.framgómmælts framgómmæltrar framgómmælts
nf.framgómmæltir framgómmæltar framgómmælt
þf.framgómmælta framgómmæltar framgómmælt
þgf.framgómmæltum
ef.framgómmæltra
nf.framgómmælti framgómmælta framgómmælta
aukaföllframgómmælta framgómmæltu framgómmælta
öll föllframgómmæltu