full
sagnorð full-kanna með þolfalli
kanna (e-ð) til fulls
- ekki er búið að fullkanna hafsbotninn
Beyging
‑kannaði ‑kannað beygist eins og kanna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfullkanna fullkannaði égfullkanni fullkannaði
þúfullkannar fullkannaðir þúfullkannir fullkannaðir
húnfullkannar fullkannaði húnfullkanni fullkannaði
viðfullkönnum fullkönnuðum viðfullkönnum fullkönnuðum
þiðfullkannið fullkönnuðuð þiðfullkannið fullkönnuðuð
þaufullkanna fullkönnuðu þaufullkanni fullkönnuðu
| nafnháttur | full |
|---|---|
| sagnbót | full |
| boðháttur eintölu | full |
| boðháttur fleirtölu | full |
| stýfður boðháttur | full |
| lýsingarháttur nútíðar | full |
kk.kvk.hk.
nf.fullkannaður fullkönnuð fullkannað
þf.fullkannaðan fullkannaða fullkannað
þgf.fullkönnuðum fullkannaðri fullkönnuðu
ef.fullkannaðs fullkannaðrar fullkannaðs
nf.fullkannaðir fullkannaðar fullkönnuð
þf.fullkannaða fullkannaðar fullkönnuð
þgf.fullkönnuðum
ef.fullkannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfullkannarðu fullkannaðirðu þúfullkannirðu fullkannaðirðu
þiðfullkanniði fullkönnuðuði þiðfullkanniði fullkönnuðuði