Yrða

fullvissa

sagnorð full-vissa með þolfalli

sjá einnig fullvissa nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    halda e-u ákveðið fram, sannfæra (e-n)

    • læknirinn hefur fullvissað hana um að barnið verði heilbrigt
    • ég fullvissa þig um að þetta er rangt
  2. 2.

    staðfesta (e-ð) með sjálfum sér

    • hún fullvissaði sig um að enginn sæi til hennar
    • kennarinn fullvissar sig um að allir séu komnir út

Beyging

fullvissaði fullvissað