full
sagnorð full-yrða með þolfalli
halda (e-u) fast fram, staðhæfa (e-ð)
- hann fullyrðir að málverkið sé falsað
- ég get fullyrt að þetta var rétt ákvörðun
Beyging
full
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfullyrði fullyrti égfullyrði fullyrti
þúfullyrðir fullyrtir þúfullyrðir fullyrtir
húnfullyrðir fullyrti húnfullyrði fullyrti
viðfullyrðum fullyrtum viðfullyrðum fullyrtum
þiðfullyrðið fullyrtuð þiðfullyrðið fullyrtuð
þaufullyrða fullyrtu þaufullyrði fullyrtu
| nafnháttur | full |
|---|---|
| sagnbót | full |
| boðháttur eintölu | full |
| boðháttur fleirtölu | full |
| stýfður boðháttur | full |
| lýsingarháttur nútíðar | full |
kk.kvk.hk.
nf.fullyrtur fullyrt fullyrt
þf.fullyrtan fullyrta fullyrt
þgf.fullyrtum fullyrtri fullyrtu
ef.fullyrts fullyrtrar fullyrts
nf.fullyrtir fullyrtar fullyrt
þf.fullyrta fullyrtar fullyrt
þgf.fullyrtum
ef.fullyrtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfullyrðirðu fullyrtirðu þúfullyrðirðu fullyrtirðu
þiðfullyrðiði fullyrtuði þiðfullyrðiði fullyrtuði