gá
lýsingarorð gá-laus
sem gætir ekki að sér, óvarkár
- hann umgekkst trúnaðargögn með gálausum hætti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
gá
kk.kvk.hk.
nf.gálaus gálaus gálaust
þf.gálausan gálausa gálaust
þgf.gálausum gálausri gálausu
ef.gálauss gálausrar gálauss
nf.gálausir gálausar gálaus
þf.gálausa gálausar gálaus
þgf.gálausum
ef.gálausra
nf.gálausi gálausa gálausa
aukaföllgálausa gálausu gálausa
öll föllgálausu
öll föllgálausari gálausari gálausara
öll föllgálausari
kk.kvk.hk.
nf.gálausastur gálausust gálausast
þf.gálausastan gálausasta gálausast
þgf.gálausustum gálausastri gálausustu
ef.gálausasts gálausastrar gálausasts
nf.gálausastir gálausastar gálausust
þf.gálausasta gálausastar gálausust
þgf.gálausustum
ef.gálausastra
nf.gálausasti gálausasta gálausasta
aukaföllgálausasta gálausustu gálausasta
öll föllgálausustu