gáta
sagnorð með þolfalli
sjá einnig gáta nafnorð, kvenkyn
bera (e-ð) saman, sannprófa (e-ð)
Beyging
gátaði gátað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggátagátaðiéggátigátaði
þúgátargátaðirþúgátirgátaðir
húngátargátaðihúngátigátaði
viðgátumgátuðumviðgátumgátuðum
þiðgátiðgátuðuðþiðgátiðgátuðuð
þaugátagátuðuþaugátigátuðu
| nafnháttur | gáta |
|---|---|
| sagnbót | gátað |
| boðháttur eintölu | gátaðu |
| boðháttur fleirtölu | gátið |
| stýfður boðháttur | gáta |
| lýsingarháttur nútíðar | gátandi |
kk.kvk.hk.
nf.gátaðurgátuðgátað
þf.gátaðangátaðagátað
þgf.gátuðumgátaðrigátuðu
ef.gátaðsgátaðrargátaðs
nf.gátaðirgátaðargátuð
þf.gátaðagátaðargátuð
þgf.gátuðum
ef.gátaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggátastgátaðistéggátistgátaðist
þúgátastgátaðistþúgátistgátaðist
húngátastgátaðisthúngátistgátaðist
viðgátumstgátuðumstviðgátumstgátuðumst
þiðgátistgátuðustþiðgátistgátuðust
þaugátastgátuðustþaugátistgátuðust
| nafnháttur | gátast |
|---|---|
| sagnbót | gátast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgátastugátaðistuþúgátistugátaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgátarðugátaðirðuþúgátirðugátaðirðu
þiðgátiðigátuðuðiþiðgátiðigátuðuði