gær morgunn
nafnorð, karlkyn
gær-morgunn
hann kom gangandi hingað í gærmorgun
um morguninn í gær
Beyging
eignarfall eintölu ‑morguns nefnifall fleirtölu ‑morgnar beygist eins og morgunn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.gærmorgunn gærmorgunninn nf.gærmorgnar gærmorgnarnir
þf.gærmorgun gærmorguninn þf.gærmorgna gærmorgnana
þgf.gærmorgni gærmorgninum þgf.gærmorgnum gærmorgnunum
ef.gærmorguns gærmorgunsins ef.gærmorgna gærmorgnanna