gæsa
sagnorð með þolfalli
halda verðandi brúði veislu, oft með gáskafullum uppátækjum
Beyging
gæsaði gæsað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggæsagæsaðiéggæsigæsaði
þúgæsargæsaðirþúgæsirgæsaðir
húngæsargæsaðihúngæsigæsaði
viðgæsumgæsuðumviðgæsumgæsuðum
þiðgæsiðgæsuðuðþiðgæsiðgæsuðuð
þaugæsagæsuðuþaugæsigæsuðu
| nafnháttur | gæsa |
|---|---|
| sagnbót | gæsað |
| boðháttur eintölu | gæsaðu |
| boðháttur fleirtölu | gæsið |
| stýfður boðháttur | gæsa |
| lýsingarháttur nútíðar | gæsandi |
kk.kvk.hk.
nf.gæsaðurgæsuðgæsað
þf.gæsaðangæsaðagæsað
þgf.gæsuðumgæsaðrigæsuðu
ef.gæsaðsgæsaðrargæsaðs
nf.gæsaðirgæsaðargæsuð
þf.gæsaðagæsaðargæsuð
þgf.gæsuðum
ef.gæsaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgæsarðugæsaðirðuþúgæsirðugæsaðirðu
þiðgæsiðigæsuðuðiþiðgæsiðigæsuðuði