góð
lýsingarorð góð-kunnur
kunnur, þekktur að góðu
- hin góðkunna forsetafrú okkar opnar hátíðina
- hann lék á píanó af góðkunnri snilld
Tengd orð
Beyging
‑kunn miðstig ‑kunnari efsta stig ‑kunnastur beygist eins og kunnur
kk.kvk.hk.
nf.góðkunnur góðkunn
þf.góðkunnan góðkunna
þgf.góðkunnum góðkunnri góðkunnu
ef.góðkunns góðkunnrar góðkunns
nf.góðkunnir góðkunnar góðkunn
þf.góðkunna góðkunnar góðkunn
þgf.góðkunnum
ef.góðkunnra
nf.góðkunni góðkunna góðkunna
aukaföllgóðkunna góðkunnu góðkunna
öll föllgóðkunnu
öll föllgóðkunnari góðkunnari góðkunnara
öll föllgóðkunnari
kk.kvk.hk.
nf.góðkunnastur góðkunnust góðkunnast
þf.góðkunnastan góðkunnasta góðkunnast
þgf.góðkunnustum góðkunnastri góðkunnustu
ef.góðkunnasts góðkunnastrar góðkunnasts
nf.góðkunnastir góðkunnastar góðkunnust
þf.góðkunnasta góðkunnastar góðkunnust
þgf.góðkunnustum
ef.góðkunnastra
nf.góðkunnasti góðkunnasta góðkunnasta
aukaföllgóðkunnasta góðkunnustu góðkunnasta
öll föllgóðkunnustu