gófla
sagnorð
með þolfalli eða þágufalli gófla í sig matinn/matnum
borða hratt (og með mikilli lyst), háma í sig
- hundurinn góflaði í sig matinn
Beyging
góflaði góflað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggóflagóflaðiéggófligóflaði
þúgóflargóflaðirþúgóflirgóflaðir
húngóflargóflaðihúngófligóflaði
viðgóflumgófluðumviðgóflumgófluðum
þiðgófliðgófluðuðþiðgófliðgófluðuð
þaugóflagófluðuþaugófligófluðu
| nafnháttur | gófla |
|---|---|
| sagnbót | góflað |
| boðháttur eintölu | góflaðu |
| boðháttur fleirtölu | góflið |
| stýfður boðháttur | gófla |
| lýsingarháttur nútíðar | góflandi |
kk.kvk.hk.
nf.góflaðurgófluðgóflað
þf.góflaðangóflaðagóflað
þgf.gófluðumgóflaðrigófluðu
ef.góflaðsgóflaðrargóflaðs
nf.góflaðirgóflaðargófluð
þf.góflaðagóflaðargófluð
þgf.gófluðum
ef.góflaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggóflastgóflaðistéggóflistgóflaðist
þúgóflastgóflaðistþúgóflistgóflaðist
húngóflastgóflaðisthúngóflistgóflaðist
viðgóflumstgófluðumstviðgóflumstgófluðumst
þiðgóflistgófluðustþiðgóflistgófluðust
þaugóflastgófluðustþaugóflistgófluðust
| nafnháttur | góflast |
|---|---|
| sagnbót | góflast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgóflastugóflaðistuþúgóflistugóflaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgóflarðugóflaðirðuþúgóflirðugóflaðirðu
þiðgófliðigófluðuðiþiðgófliðigófluðuði