göngu
nafnorð, karlkyn
göngu-maður
maður sem iðkar göngur, einkum úti í náttúrunni
- hann er mjög röskur göngumaður
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.göngumaður göngumaðurinn nf.göngumenn göngumennirnir
þf.göngumann göngumanninn þf.göngumenn göngumennina
þgf.göngumanni göngumanninum þgf.göngumönnum göngumönnunum
ef.göngumanns göngumannsins ef.göngumanna göngumannanna