gaula
sagnorð með þolfalli
væla, gefa frá sér gaul
- allir gauluðu þjóðsönginn í lok fundarins
- úti gaulaði vindurinn án afláts
garnirnar gaula í mér
hungurhljóð heyrast úr líkamanum
Tengd orð
Beyging
gaulaði gaulað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggaulagaulaðiéggauligaulaði
þúgaulargaulaðirþúgaulirgaulaðir
húngaulargaulaðihúngauligaulaði
viðgaulumgauluðumviðgaulumgauluðum
þiðgauliðgauluðuðþiðgauliðgauluðuð
þaugaulagauluðuþaugauligauluðu
| nafnháttur | gaula |
|---|---|
| sagnbót | gaulað |
| boðháttur eintölu | gaulaðu |
| boðháttur fleirtölu | gaulið |
| stýfður boðháttur | gaula |
| lýsingarháttur nútíðar | gaulandi |
kk.kvk.hk.
nf.gaulaðurgauluðgaulað
þf.gaulaðangaulaðagaulað
þgf.gauluðumgaulaðrigauluðu
ef.gaulaðsgaulaðrargaulaðs
nf.gaulaðirgaulaðargauluð
þf.gaulaðagaulaðargauluð
þgf.gauluðum
ef.gaulaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgaularðugaulaðirðuþúgaulirðugaulaðirðu
þiðgauliðigauluðuðiþiðgauliðigauluðuði