geim
nafnorð, karlkyn
geim-fari
sá eða sú sem er sendur í farartæki út í geim
Skyld orð
- geimkönnuður
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu geim
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.geimfari geimfarinn nf.geimfarar geimfararnir
þf.geimfara geimfarann þf.geimfara geimfarana
þgf.geimfara geimfaranum þgf.geimförum geimförunum
ef.geimfara geimfarans ef.geimfara geimfaranna