geim
nafnorð, kvenkyn
geim-flaug
farartæki sem fer út í geim, geimfar
Beyging
eignarfall eintölu ‑flaugar nefnifall fleirtölu ‑flaugar beygist eins og flaug
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.geimflaug geimflaugin nf.geimflaugar geimflaugarnar
þf.geimflaug geimflaugina þf.geimflaugar geimflaugarnar
þgf.geimflaug geimflauginni þgf.geimflaugum geimflaugunum
ef.geimflaugar geimflaugarinnar ef.geimflauga geimflauganna