gjör kunnugur
lýsingarorð gjör-kunnugur
mjög kunnugur, sem þekkir vel
- hann er gjörkunnugur ástamálum fræga fólksins
- fararstjórinn ólst upp í þorpinu og því gjörkunnugur á svæðinu
Beyging
‑kunnug ‑kunnugt beygist eins og kunnugur
kk.kvk.hk.
nf.gjörkunnugur gjörkunnug gjörkunnugt
þf.gjörkunnugan gjörkunnuga gjörkunnugt
þgf.gjörkunnugum gjörkunnugri gjörkunnugu
ef.gjörkunnugs gjörkunnugrar gjörkunnugs
nf.gjörkunnugir gjörkunnugar gjörkunnug
þf.gjörkunnuga gjörkunnugar gjörkunnug
þgf.gjörkunnugum
ef.gjörkunnugra
nf.gjörkunnugi gjörkunnuga gjörkunnuga
aukaföllgjörkunnuga gjörkunnugu gjörkunnuga
öll föllgjörkunnugu