gjalla
sagnorð
gefa frá sér hátt og hvellt hljóð
- hátalarar tóku að gjalla í versluninni
- kirkjuklukkur gullu á slaginu tvö
gjalla við
taka til máls skyndilega og með háum rómi
- sjáðu köttinn, gall drengurinn við
- kunnugleg rödd gall við fyrir aftan mig
það gellur í henni
hún tekur skyndilega til máls hárri röddu
- allt í einu gellur í honum ,,sjáiði kallinn"
Beyging
gell gall gullum gollið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggellgalléggjalligylli
þúgellurgallstþúgjallirgyllir
húngellurgallhúngjalligylli
viðgjöllumgullumviðgjöllumgyllum
þiðgjalliðgulluðþiðgjalliðgylluð
þaugjallagulluþaugjalligyllu
| nafnháttur | gjalla |
|---|---|
| sagnbót | gollið |
| lýsingarháttur nútíðar | gjallandi |
kk.kvk.hk.
nf.gollinngollingollið
þf.gollinngollnagollið
þgf.gollnumgollinnigollnu
ef.gollinsgollinnargollins
nf.gollnirgollnargollin
þf.gollnagollnargollin
þgf.gollnum
ef.gollinna