glenna
sagnorð
sjá einnig glenna nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli opna (e-ð) upp á gátt
glenna (í) sundur fæturna
glenna upp augun
- hún glennti upp augun af undrun þegar hún sá hundinn
glenna út fingurna
- örninn glennti út gular klærnar
- 2.
glenna sig
gretta sig, vera með andlitsgeiflur
- kennaranum líkaði ekki hvernig strákurinn glennti sig framan í hann
sjá glennast
Beyging
glennti glennt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égglenniglenntiégglenniglennti
þúglennirglenntirþúglennirglenntir
húnglennirglenntihúnglenniglennti
viðglennumglenntumviðglennumglenntum
þiðglenniðglenntuðþiðglenniðglenntuð
þauglennaglenntuþauglenniglenntu
| nafnháttur | glenna |
|---|---|
| sagnbót | glennt |
| boðháttur eintölu | glenntu |
| boðháttur fleirtölu | glennið |
| stýfður boðháttur | glenn |
| lýsingarháttur nútíðar | glennandi |
kk.kvk.hk.
nf.glennturglenntglennt
þf.glenntanglenntaglennt
þgf.glenntumglenntriglenntu
ef.glenntsglenntrarglennts
nf.glenntirglenntarglennt
þf.glenntaglenntarglennt
þgf.glenntum
ef.glenntra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égglennistglenntistégglennistglenntist
þúglennistglenntistþúglennistglenntist
húnglennistglenntisthúnglennistglenntist
viðglennumstglenntumstviðglennumstglenntumst
þiðglennistglenntustþiðglennistglenntust
þauglennastglenntustþauglennistglenntust
| nafnháttur | glennast |
|---|---|
| sagnbót | glennst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúglennistuglenntistuþúglennistuglenntistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúglennirðuglenntirðuþúglennirðuglenntirðu
þiðglenniðiglenntuðiþiðglenniðiglenntuði