glenn
sagnorð glenn-ast
vera glenntur, opnast til fullnustu
- fingur hennar glenntust í sundur
- augu hans glenntust upp af ótta
sjá glenna sagnorð
Beyging
glenn
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égglennist glenntist égglennist glenntist
þúglennist glenntist þúglennist glenntist
húnglennist glenntist húnglennist glenntist
viðglennumst glenntumst viðglennumst glenntumst
þiðglennist glenntust þiðglennist glenntust
þauglennast glenntust þauglennist glenntust
| nafnháttur | glenn |
|---|---|
| sagnbót | glennst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúglennistu glenntistu þúglennistu glenntistu