gorta
sagnorð með þolfalli
gera mikið úr sjálfum sér eða verkum sínum, hrósa sjálfum sér
- hann gortaði sig af smekkvísi sinni
- hún gortar aldrei af ætterni sínu
- ég heyrði hana aftur vera að gorta
Tengd orð
Beyging
gortaði gortað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggortagortaðiéggortigortaði
þúgortargortaðirþúgortirgortaðir
húngortargortaðihúngortigortaði
viðgortumgortuðumviðgortumgortuðum
þiðgortiðgortuðuðþiðgortiðgortuðuð
þaugortagortuðuþaugortigortuðu
| nafnháttur | gorta |
|---|---|
| sagnbót | gortað |
| boðháttur eintölu | gortaðu |
| boðháttur fleirtölu | gortið |
| stýfður boðháttur | gorta |
| lýsingarháttur nútíðar | gortandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgortarðugortaðirðuþúgortirðugortaðirðu
þiðgortiðigortuðuðiþiðgortiðigortuðuði