gos
nafnorð, karlkyn
gos-strókur
þéttur reykur eða mökkur sem stígur upp frá eldstöð
Samheiti
- gosstólpi,
- gossúla
Beyging
eignarfall eintölu ‑stróks þágufall eintölu ‑strók eða ‑stróki nefnifall fleirtölu ‑strókar beygist eins og strókur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.gosstrókur gosstrókurinn nf.gosstrókar gosstrókarnir
þf.gosstrók gosstrókinn þf.gosstróka gosstrókana
þgf.gosstrók / gosstróki gosstróknum þgf.gosstrókum gosstrókunum
ef.gosstróks gosstróksins ef.gosstróka gosstrókanna