grun
lýsingarorð grun-laus
sem grunar ekkert illt
- hann sagðist hafa verið alveg grunlaus þegar hann skrifaði undir
mér er ekki grunlaust um að hún trúi sögunni
mig grunar að hún trúi sögunni
Tengd orð
Beyging
grun
kk.kvk.hk.
nf.grunlaus grunlaus grunlaust
þf.grunlausan grunlausa grunlaust
þgf.grunlausum grunlausri grunlausu
ef.grunlauss grunlausrar grunlauss
nf.grunlausir grunlausar grunlaus
þf.grunlausa grunlausar grunlaus
þgf.grunlausum
ef.grunlausra
nf.grunlausi grunlausa grunlausa
aukaföllgrunlausa grunlausu grunlausa
öll föllgrunlausu
öll föllgrunlausari grunlausari grunlausara
öll föllgrunlausari
kk.kvk.hk.
nf.grunlausastur grunlausust grunlausast
þf.grunlausastan grunlausasta grunlausast
þgf.grunlausustum grunlausastri grunlausustu
ef.grunlausasts grunlausastrar grunlausasts
nf.grunlausastir grunlausastar grunlausust
þf.grunlausasta grunlausastar grunlausust
þgf.grunlausustum
ef.grunlausastra
nf.grunlausasti grunlausasta grunlausasta
aukaföllgrunlausasta grunlausustu grunlausasta
öll föllgrunlausustu