grunn
lýsingarorð grunn-hygginn
sem ristir ekki djúpt, yfirborðslegur í hugsun
- hann er sætur en ekki svo grunnhygginn að hann hugsi eingöngu um útlitið
Samheiti
Tengd orð
Beyging
‑hyggin ‑hyggið miðstig ‑hyggnari efsta stig ‑hyggnastur beygist eins og hygginn
kk.kvk.hk.
nf.grunnhygginn grunnhyggin grunnhyggið
þf.grunnhygginn grunnhyggna grunnhyggið
þgf.grunnhyggnum grunnhygginni grunnhyggnu
ef.grunnhyggins grunnhygginnar grunnhyggins
nf.grunnhyggnir grunnhyggnar grunnhyggin
þf.grunnhyggna grunnhyggnar grunnhyggin
þgf.grunnhyggnum
ef.grunnhygginna
nf.grunnhyggni grunnhyggna grunnhyggna
aukaföllgrunnhyggna grunnhyggnu grunnhyggna
öll föllgrunnhyggnu
öll föllgrunnhyggnari grunnhyggnari grunnhyggnara
öll föllgrunnhyggnari
kk.kvk.hk.
nf.grunnhyggnastur grunnhyggnust grunnhyggnast
þf.grunnhyggnastan grunnhyggnasta grunnhyggnast
þgf.grunnhyggnustum grunnhyggnastri grunnhyggnustu
ef.grunnhyggnasts grunnhyggnastrar grunnhyggnasts
nf.grunnhyggnastir grunnhyggnastar grunnhyggnust
þf.grunnhyggnasta grunnhyggnastar grunnhyggnust
þgf.grunnhyggnustum
ef.grunnhyggnastra
nf.grunnhyggnasti grunnhyggnasta grunnhyggnasta
aukaföllgrunnhyggnasta grunnhyggnustu grunnhyggnasta
öll föllgrunnhyggnustu