grunn tala
nafnorð, kvenkyn
grunn-tala stærðfræði
Merkingar
- 1.
viðmiðunartala í talnakerfi sem kerfið er kennt við, t.d. 10 í tugakerfi, 2 í tvíundakerfi
- 2.
tala sem er hækkuð upp í ákveðið veldi, veldisstofn
Beyging
eignarfall eintölu ‑tölu nefnifall fleirtölu ‑tölur beygist eins og tala
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.grunntala grunntalan nf.grunntölur grunntölurnar
þf.grunntölu grunntöluna þf.grunntölur grunntölurnar
þgf.grunntölu grunntölunni þgf.grunntölum grunntölunum
ef.grunntölu grunntölunnar ef.grunntalna grunntalnanna