gull
nafnorð, kvenkyn
gull-brá
íslensk plöntutegund af steinbrjótsætt; smágerð með gulum blómum á uppréttum stönglum; vex í rökum jarðvegi (Saxifraga hirculus)
Beyging
eignarfall eintölu ‑brár nefnifall fleirtölu ‑brár eignarfall fleirtölu með greini ‑bránna beygist eins og brá
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.gullbrá gullbráin nf.gullbrár gullbrárnar
þf.gullbrá gullbrána þf.gullbrár gullbrárnar
þgf.gullbrá gullbránni þgf.gullbrám gullbránum
ef.gullbrár gullbrárinnar ef.gullbráa gullbránna