háfa
sagnorð með þolfalli
veiða (e-ð) með háfi
Beyging
háfaði háfað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égháfaháfaðiégháfiháfaði
þúháfarháfaðirþúháfirháfaðir
húnháfarháfaðihúnháfiháfaði
viðháfumháfuðumviðháfumháfuðum
þiðháfiðháfuðuðþiðháfiðháfuðuð
þauháfaháfuðuþauháfiháfuðu
| nafnháttur | háfa |
|---|---|
| sagnbót | háfað |
| boðháttur eintölu | háfaðu |
| boðháttur fleirtölu | háfið |
| stýfður boðháttur | háfa |
| lýsingarháttur nútíðar | háfandi |
kk.kvk.hk.
nf.háfaðurháfuðháfað
þf.háfaðanháfaðaháfað
þgf.háfuðumháfaðriháfuðu
ef.háfaðsháfaðrarháfaðs
nf.háfaðirháfaðarháfuð
þf.háfaðaháfaðarháfuð
þgf.háfuðum
ef.háfaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égháfastháfaðistégháfistháfaðist
þúháfastháfaðistþúháfistháfaðist
húnháfastháfaðisthúnháfistháfaðist
viðháfumstháfuðumstviðháfumstháfuðumst
þiðháfistháfuðustþiðháfistháfuðust
þauháfastháfuðustþauháfistháfuðust
| nafnháttur | háfast |
|---|---|
| sagnbót | háfast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúháfastuháfaðistuþúháfistuháfaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúháfarðuháfaðirðuþúháfirðuháfaðirðu
þiðháfiðiháfuðuðiþiðháfiðiháfuðuði