há kirkja
nafnorð, kvenkyn
há-kirkja
kirkjufélag sem leggur m.a. áherslu á hefðbundin form í guðsþjónustu og kirkjustarfi, t.d. enska biskupakirkjan
Beyging
eignarfall eintölu ‑kirkju nefnifall fleirtölu ‑kirkjur beygist eins og kirkja
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hákirkja hákirkjan nf.hákirkjur hákirkjurnar
þf.hákirkju hákirkjuna þf.hákirkjur hákirkjurnar
þgf.hákirkju hákirkjunni þgf.hákirkjum hákirkjunum
ef.hákirkju hákirkjunnar ef.hákirkna hákirknanna