há
lýsingarorð há-lærður
sem hefur aflað sér mikillar menntunar, vel menntaður
- hún var hálærður fræðimaður
Samheiti
Tengd orð
Beyging
‑lærð ‑lært miðstig ‑lærðari efsta stig ‑lærðastur beygist eins og lærður
kk.kvk.hk.
nf.hálærður hálærð hálært
þf.hálærðan hálærða hálært
þgf.hálærðum hálærðri hálærðu
ef.hálærðs hálærðrar hálærðs
nf.hálærðir hálærðar hálærð
þf.hálærða hálærðar hálærð
þgf.hálærðum
ef.hálærðra
nf.hálærði hálærða hálærða
aukaföllhálærða hálærðu hálærða
öll föllhálærðu
öll föllhálærðari hálærðari hálærðara
öll föllhálærðari
kk.kvk.hk.
nf.hálærðastur hálærðust hálærðast
þf.hálærðastan hálærðasta hálærðast
þgf.hálærðustum hálærðastri hálærðustu
ef.hálærðasts hálærðastrar hálærðasts
nf.hálærðastir hálærðastar hálærðust
þf.hálærðasta hálærðastar hálærðust
þgf.hálærðustum
ef.hálærðastra
nf.hálærðasti hálærðasta hálærðasta
aukaföllhálærðasta hálærðustu hálærðasta
öll föllhálærðustu