háma
sagnorð
með þolfalli háma í sig
borða hratt (og með mikilli lyst)
- hún hámaði í sig matinn
- við sátum við borðið og hámuðum í okkur
Beyging
hámaði hámað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghámahámaðiéghámihámaði
þúhámarhámaðirþúhámirhámaðir
húnhámarhámaðihúnhámihámaði
viðhámumhámuðumviðhámumhámuðum
þiðhámiðhámuðuðþiðhámiðhámuðuð
þauhámahámuðuþauhámihámuðu
þaðhámarhámaðiþaðhámihámaði
| nafnháttur | háma |
|---|---|
| sagnbót | hámað |
| boðháttur eintölu | hámaðu |
| boðháttur fleirtölu | hámið |
| stýfður boðháttur | háma |
| lýsingarháttur nútíðar | hámandi |
kk.kvk.hk.
nf.hámaðurhámuðhámað
þf.hámaðanhámaðahámað
þgf.hámuðumhámaðrihámuðu
ef.hámaðshámaðrarhámaðs
nf.hámaðirhámaðarhámuð
þf.hámaðahámaðarhámuð
þgf.hámuðum
ef.hámaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhámarðuhámaðirðuþúhámirðuhámaðirðu
þiðhámiðihámuðuðiþiðhámiðihámuðuði