hóa
sagnorð
hrópa, kalla
hóa í hana
Beyging
hóaði hóað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghóahóaðiéghóihóaði
þúhóarhóaðirþúhóirhóaðir
húnhóarhóaðihúnhóihóaði
viðhóumhóuðumviðhóumhóuðum
þiðhóiðhóuðuðþiðhóiðhóuðuð
þauhóahóuðuþauhóihóuðu
| nafnháttur | hóa |
|---|---|
| sagnbót | hóað |
| boðháttur eintölu | hóaðu |
| boðháttur fleirtölu | hóið |
| stýfður boðháttur | hóa |
| lýsingarháttur nútíðar | hóandi |
kk.kvk.hk.
nf.hóaðurhóuðhóað
þf.hóaðanhóaðahóað
þgf.hóuðumhóaðrihóuðu
ef.hóaðshóaðrarhóaðs
nf.hóaðirhóaðarhóuð
þf.hóaðahóaðarhóuð
þgf.hóuðum
ef.hóaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghóasthóaðistéghóisthóaðist
þúhóasthóaðistþúhóisthóaðist
húnhóasthóaðisthúnhóisthóaðist
viðhóumsthóuðumstviðhóumsthóuðumst
þiðhóisthóuðustþiðhóisthóuðust
þauhóasthóuðustþauhóisthóuðust
| nafnháttur | hóast |
|---|---|
| sagnbót | hóast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhóastuhóaðistuþúhóistuhóaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhóarðuhóaðirðuþúhóirðuhóaðirðu
þiðhóiðihóuðuðiþiðhóiðihóuðuði