höfða
sagnorð
Merkingar
- 1.
höfða til hans
skírskota til hans, geta tengst honum
- svona myndlist höfðar ekki til mín
- bókin höfðar einkum til yngri lesenda
- hún reyndi að höfða til réttlætiskenndar hans
- 2.
með þolfalli lögfræði fara með sakamál (gegn e-m), byrja lögsókn (bæði einkamál og sakamál)
- fyrirtækið höfðaði mál fyrir dómstólum
- leikkonan hefur höfðað mál á hendur slúðurblaðinu
Beyging
höfðaði höfðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghöfðahöfðaðiéghöfðihöfðaði
þúhöfðarhöfðaðirþúhöfðirhöfðaðir
húnhöfðarhöfðaðihúnhöfðihöfðaði
viðhöfðumhöfðuðumviðhöfðumhöfðuðum
þiðhöfðiðhöfðuðuðþiðhöfðiðhöfðuðuð
þauhöfðahöfðuðuþauhöfðihöfðuðu
| nafnháttur | höfða |
|---|---|
| sagnbót | höfðað |
| boðháttur eintölu | höfðaðu |
| boðháttur fleirtölu | höfðið |
| stýfður boðháttur | höfða |
| lýsingarháttur nútíðar | höfðandi |
kk.kvk.hk.
nf.höfðaðurhöfðuðhöfðað
þf.höfðaðanhöfðaðahöfðað
þgf.höfðuðumhöfðaðrihöfðuðu
ef.höfðaðshöfðaðrarhöfðaðs
nf.höfðaðirhöfðaðarhöfðuð
þf.höfðaðahöfðaðarhöfðuð
þgf.höfðuðum
ef.höfðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghöfðasthöfðaðistéghöfðisthöfðaðist
þúhöfðasthöfðaðistþúhöfðisthöfðaðist
húnhöfðasthöfðaðisthúnhöfðisthöfðaðist
viðhöfðumsthöfðuðumstviðhöfðumsthöfðuðumst
þiðhöfðisthöfðuðustþiðhöfðisthöfðuðust
þauhöfðasthöfðuðustþauhöfðisthöfðuðust
| nafnháttur | höfðast |
|---|---|
| sagnbót | höfðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhöfðastuhöfðaðistuþúhöfðistuhöfðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhöfðarðuhöfðaðirðuþúhöfðirðuhöfðaðirðu
þiðhöfðiðihöfðuðuðiþiðhöfðiðihöfðuðuði