hökta
sagnorð
Merkingar
- 1.
ganga haltur
- gamla konan hökti við staf um íbúðina
- 2.
ganga rykkjótt, illa (vél, bíll)
- bíllinn fór að hökta og stöðvaðist svo alveg
Tengd orð
Beyging
hökti hökt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghöktihöktiéghöktihökti
þúhöktirhöktirþúhöktirhöktir
húnhöktirhöktihúnhöktihökti
viðhöktumhöktumviðhöktumhöktum
þiðhöktiðhöktuðþiðhöktiðhöktuð
þauhöktahöktuþauhöktihöktu
| nafnháttur | hökta |
|---|---|
| sagnbót | hökt |
| boðháttur eintölu | höktu |
| boðháttur fleirtölu | höktið |
| stýfður boðháttur | hökt |
| lýsingarháttur nútíðar | höktandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhöktirðuhöktirðuþúhöktirðuhöktirðu
þiðhöktiðihöktuðiþiðhöktiðihöktuði