hag
nafnorð, karlkyn
hag-yrðingur
sá eða sú sem á létt með að yrkja
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu hag
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hagyrðingur hagyrðingurinn nf.hagyrðingar hagyrðingarnir
þf.hagyrðing hagyrðinginn þf.hagyrðinga hagyrðingana
þgf.hagyrðingi hagyrðingnum þgf.hagyrðingum hagyrðingunum
ef.hagyrðings hagyrðingsins ef.hagyrðinga hagyrðinganna