hanka
sagnorð
hanka hana á þessu
koma upp um mistök, vanþekkingu (o.s.frv.) hennar
- ég vandaði heimildaskrána, svo að nú getur kennarinn ekki hankað mig á henni
Beyging
hankaði hankað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghankahankaðiéghankihankaði
þúhankarhankaðirþúhankirhankaðir
húnhankarhankaðihúnhankihankaði
viðhönkumhönkuðumviðhönkumhönkuðum
þiðhankiðhönkuðuðþiðhankiðhönkuðuð
þauhankahönkuðuþauhankihönkuðu
| nafnháttur | hanka |
|---|---|
| sagnbót | hankað |
| boðháttur eintölu | hankaðu |
| boðháttur fleirtölu | hankið |
| stýfður boðháttur | hanka |
| lýsingarháttur nútíðar | hankandi |
kk.kvk.hk.
nf.hankaðurhönkuðhankað
þf.hankaðanhankaðahankað
þgf.hönkuðumhankaðrihönkuðu
ef.hankaðshankaðrarhankaðs
nf.hankaðirhankaðarhönkuð
þf.hankaðahankaðarhönkuð
þgf.hönkuðum
ef.hankaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghankasthankaðistéghankisthankaðist
þúhankasthankaðistþúhankisthankaðist
húnhankasthankaðisthúnhankisthankaðist
viðhönkumsthönkuðumstviðhönkumsthönkuðumst
þiðhankisthönkuðustþiðhankisthönkuðust
þauhankasthönkuðustþauhankisthönkuðust
mérhankasthankaðistmérhankisthankaðist
| nafnháttur | hankast |
|---|---|
| sagnbót | hankast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhankastuhankaðistuþúhankistuhankaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhankarðuhankaðirðuþúhankirðuhankaðirðu
þiðhankiðihönkuðuðiþiðhankiðihönkuðuði