Yrða

hann

fornafn persónufornafn karlkyn

Merkingar

  1. 1.

    (3. persóna eintala) karl (eða karlkyns vera, t.d. álfur eða fressköttur) sem rætt er um eða vísað til

    • Siggi er að vaska upp, viltu hjálpa honum?
    • heyrirðu í Snata - af hverju er hann að gelta?
    • Jói hringdi, okkur er boðið í mat til hans
  2. 2.

    3. persóna; vísar til nafnorðs (eða nafnliðar) í karlkyni eintölu

    • stóllinn er brotinn svo nú þarf að gera við hann
    • pokinn rifnaði og það hrundi allt úr honum
  3. 3.

    óformlegt e.k. ákvæðisorð á undan mannsnafni eða skyldleikaorði (t.d. bróðir, pabbi) sem táknar kunnugleika eða tengsl

    • hefurðu nokkuð séð hann Sigga hérna í húsinu?
    • ég fékk þetta frá honum pabba mínum
    • við erum að fara til hans Hrafns, föðurbróður míns
  4. 4.

    hann / 'ann

    barnamál ákveðið hlutverk í leik, t.d. stelpa eða strákur sem á að finna hina eða elta þá

    • nú átt þú að vera 'ann
  5. 5.

    óskilgreint frumlag með umsögnum um veður

    • er hann farinn að rigna?
  6. 6.

    notað í stað nafnorðs í ýmsum föstum tilsvörum

    • þeir eru að fá hann

      þeir eru að fá fisk, þeir eru að afla vel

      • þeir eru víst að fá hann norður af landinu
    • gefa manninum (einn) á hann

      kýla manninn í andlitið

      • dóninn réðst bara á mig og gaf mér einn á hann
    • þau leggja í hann

      þau leggja af stað

      • jæja, eigum við að leggja í hann?

Beyging

eintalafleirtala
nf.hannþeir
þf.hannþá
þgf.honumþeim
ef.hansþeirra