hann
fornafn persónufornafn karlkyn
Merkingar
- 1.
(3. persóna eintala) karl (eða karlkyns vera, t.d. álfur eða fressköttur) sem rætt er um eða vísað til
- Siggi er að vaska upp, viltu hjálpa honum?
- heyrirðu í Snata - af hverju er hann að gelta?
- Jói hringdi, okkur er boðið í mat til hans
- 2.
3. persóna; vísar til nafnorðs (eða nafnliðar) í karlkyni eintölu
- stóllinn er brotinn svo nú þarf að gera við hann
- pokinn rifnaði og það hrundi allt úr honum
- 3.
óformlegt e.k. ákvæðisorð á undan mannsnafni eða skyldleikaorði (t.d. bróðir, pabbi) sem táknar kunnugleika eða tengsl
- hefurðu nokkuð séð hann Sigga hérna í húsinu?
- ég fékk þetta frá honum pabba mínum
- við erum að fara til hans Hrafns, föðurbróður míns
- 4.
hann / 'ann
barnamál ákveðið hlutverk í leik, t.d. stelpa eða strákur sem á að finna hina eða elta þá
- nú átt þú að vera 'ann
- 5.
óskilgreint frumlag með umsögnum um veður
- er hann farinn að rigna?
- 6.
notað í stað nafnorðs í ýmsum föstum tilsvörum
þeir eru að fá hann
þeir eru að fá fisk, þeir eru að afla vel
- þeir eru víst að fá hann norður af landinu
gefa manninum (einn) á hann
kýla manninn í andlitið
- dóninn réðst bara á mig og gaf mér einn á hann
þau leggja í hann
þau leggja af stað
- jæja, eigum við að leggja í hann?
Beyging
eintalafleirtala
nf.hannþeir
þf.hannþá
þgf.honumþeim
ef.hansþeirra