hefla
sagnorð með þolfalli
slétta (við) með hefli
sjá heflaður
Beyging
heflaði heflað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égheflaheflaðiéghefliheflaði
þúheflarheflaðirþúheflirheflaðir
húnheflarheflaðihúnhefliheflaði
viðheflumhefluðumviðheflumhefluðum
þiðhefliðhefluðuðþiðhefliðhefluðuð
þauheflahefluðuþauheflihefluðu
| nafnháttur | hefla |
|---|---|
| sagnbót | heflað |
| boðháttur eintölu | heflaðu |
| boðháttur fleirtölu | heflið |
| stýfður boðháttur | hefla |
| lýsingarháttur nútíðar | heflandi |
kk.kvk.hk.
nf.heflaðurhefluðheflað
þf.heflaðanheflaðaheflað
þgf.hefluðumheflaðrihefluðu
ef.heflaðsheflaðrarheflaðs
nf.heflaðirheflaðarhefluð
þf.heflaðaheflaðarhefluð
þgf.hefluðum
ef.heflaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égheflastheflaðistégheflistheflaðist
þúheflastheflaðistþúheflistheflaðist
húnheflastheflaðisthúnheflistheflaðist
viðheflumsthefluðumstviðheflumsthefluðumst
þiðheflisthefluðustþiðheflisthefluðust
þauheflasthefluðustþauheflisthefluðust
| nafnháttur | heflast |
|---|---|
| sagnbót | heflast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúheflastuheflaðistuþúheflistuheflaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúheflarðuheflaðirðuþúheflirðuheflaðirðu
þiðhefliðihefluðuðiþiðhefliðihefluðuði