hefnast
sagnorð frumlag í þágufalli miðmynd
vera hefnt (fyrir e-ð), verða fyrir hefnd e-s
- mér hefndist fyrir græðgina í veislunni
- ef þú svíkur mig mun þér hefnast fyrir það
sjá hefna
Beyging
hefndist hefnst
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
mérhefnisthefndistmérhefnisthefndist
| nafnháttur | hefnast |
|---|---|
| sagnbót | hefnst |