heiði
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig heiði nafnorð, hvorugkyn
óbyggt land (í nokkurri hæð) milli byggða eða ofan byggðar
vera einn á ferð á heiðum uppi
fara upp á heiði/heiðina
vera staddur uppi á heiði/heiðinni
Beyging
eignarfall eintölu heiðar nefnifall fleirtölu heiðar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.heiðiheiðinnf.heiðarheiðarnar
þf.heiðiheiðinaþf.heiðarheiðarnar
þgf.heiðiheiðinniþgf.heiðumheiðunum
ef.heiðarheiðarinnaref.heiðaheiðanna